NIEUWS

TE GAST BIJ QUARTAIR

19 mei t/m 3 juni 2012

opening zaterdag 19 mei 16:00 uur
performance: Tanja Smit en musici
performance: Kees Koomen, Lying Poet

Kees Komen > Piet Dieleman > Jos van Meerendonk

Ellen Rodenberg > Tanja Smit > musici: Orlando Aguilas, Jelte van Andel, Ángel Faraldo, Cora Schmeiser en Tanja Smit

Maarten Schepers > Barney de Krijger > Ludo Mich (be)

Le cadavre exquis is de naam van een woordspel, door de Franse surrealisten bedacht, met als doel de geest te bevrijden van de logica en ruimte te geven aan de fantasie. Het cadavre exquis is genoemd naar de eerste woorden van het eerste gedicht dat op deze manier is geschreven:
Le cadavre exquis boira le vin nouveau.
(Het voortreffelijke lijk zal de nieuwe wijn drinken)

EX-MÊKH
Ellen Rodenberg, Kees Koomen en Maarten Schepers maken tentoonstellingen onder de naam EX-MÊKH. Voor de tentoonstelling -Voorbij "le cadavre exquis"- is de gedachte van het uitschakelen van de logica (en het voor de hand liggende) een leidraad. Maar tegelijkertijd zijn we er ons van bewust dat te veel vrijheid tot chaos leidt. We zullen dus moeten handelen en ingrijpen, aangestuurd door intuitie en ervaring. Door ieder een kunstenaar uit te nodigen en die vervolgens ook met een genodigde deel te laten nemen in de tentoonstelling, proberen de EX-MÊKH leden en gasten zichzelf en het publiek te verrassen.

te bezoeken: van donderdag t/m zondag, 13:00 uur - 17:00 uur.
Vrijdag 1 juni tevens open met Hoogtij #29, 19:00 - 23:00 uur.

Met dank aan STROOM Den Haag

PERSBERICHT
EX-MÊKH: Voorbij het Cadavre Exquis
Gedurende het afgelopen jaar hebben de kunstenaars van EX-MÊKH steeds meer behoefte gevoeld om de invloed die de samenwerking binnen het collectief heeft gehad af te meten aan hun individuele ontwikkeling. Recent is daar verslag van gedaan tijdens de Re:Rotterdam beurs met Solo EX-MÊKH.
In deze tentoonstelling wil het collectief het individuele werk zonder afspraken met elkaar confronteren, zoals in de eerste gezamenlijke presentatie in de DCR. Daarnaast wordt ook voorbeelden uit de "Umwelt" getoond die ieder van de drie kunstenaars heeft: voor de tentoonstelling worden collega- kunstenaars uitgenodigd met wiens werk en mentaliteit affiniteit bestaat. Op hun beurt krijgen ook de genodigde kunstenaars de gelegenheid om hun eigen wereld in te brengen door het uitnodigen van collega's.
De tentoonstelling kan gezien worden zien als een wateroppervlak nadat er na elkaar wat stenen in gegooid zijn: een drietal uitdijende cirkels overlappen elkaar, nieuwe cirkels ontstaan, zij gaan met elkaar in dialoog of zetten zich tegen elkaar af. De consequentie van dit uitgangspunt is dat de initiatiefnemers slechts beperkte invloed hebben op de uiteindelijke tentoonstelling. Het resultaat kan echter inzichten opleveren die uitgangspunt zijn voor nieuwe ontwikkelingen binnen het collectief en voor het individuele werk.
Het idee van het "Cadavre exquis" was ooit onbewust het uitgangspunt voor de eerste presentatie van EX-MÊKH. Na een diverse serie tentoonstellingen willen zij in Quartair het ongewisse combineren met de verdieping die de samenwerking in de loop der tijd heeft ondergaan. De keuze voor de door EX-MÊKH uitgenodigde kunstenaars is gebaseerd op hun houding ten opzichte van werk en kunstenaarschap. Er is niet gekozen voor specifiek werk of thema. De uitgenodigde kunstenaars zijn vrij om hun eigen afweging te maken in hun keuze.

EX-MÊKH is de naam voor een samenwerkingsverband tussen de Haagse beeldend kunstenaars Ellen Rodenberg, Kees Koomen en Maarten Schepers. De kunstenaars hebben allen een individuele beroepspraktijk maar tonen hun werk bij EX-MÊKH in onderlinge samenhang en in relatie tot een expositieruimte.
Uitgangspunten voor het maken van een tentoonstelling zijn de fysieke en sociale aard van een presentatieruimte. Vanaf 2006 maakten de kunstenaars in EX-MÊKH verband 9 tentoonstellingen die varieerden van een intensieve avondpresentatie of een klassieke tentoonstelling tot een tentoonstellingenreeks bestaand uit een serie events die elkaar snel opvolgen. Naar gelang het specifieke karakter van de tentoonstelling worden er beeldend kunstenaars, musici, vormgevers en schrijvers van buiten het collectief uitgenodigd.

http://www.ellenrodenberg.nl/MEKH.htm
http://chmkoome.home.xs4all.nl/pagina's/mekh.htm

 

EXPEDITION OF SLOWNESS

Klara Hobza (Berlijn),
Dorota Lukianska (Gothenburg),
Stefan Meier (Zurich),
Cora Piantoni (Munchen/Zurich),
Stefan Wischnewski (Munchen)

Een verrassende kijk op de zee door een groep internationale kunstenaars.
Over zeelieden en hun familie, een vrouw die de Rijn wil afzwemmen en een kunstenaar die alledaagse voorwerpen ombouwt
tot maritieme apparatuur...

geopend van 15 april t/m 6 mei
donderdag t/m/ zondag van 13:00 uur tot 17:00 uur.

 

reactie's op internet:
http://blogger.xs4all.nl/chmkoome/archive/2012/04/16/754060.aspx

 

Persbericht:
QUARTAIR Contemporary Art Initiatives presenteert:
Expedition of Slowness
Klara Hobza, Dorota Lukianska, Stefan Meier, Cora Piantoni and Stefan Wischnewski
14 april - 6 mei 2012, Opening zaterdag 14 april 2012, 17:00 uur

In een tijdperk gekenmerkt door "snelheid" en "onbegrensde mogelijkheden", verkennen de kunstenaars in de expositie Expedition of Slowness (Expeditie van Vertraging) het tegenovergestelde. Zij onderzoeken de mogelijkheid om het verloop van de tijd voor een moment stil te zetten, dit om de echte beweging in tijd en ruimte te kunnen doorgronden. Zij beschouwen het verleden op verschillende manieren, bijvoorbeeld met behulp van abstracte berekeningen of door gebruik te maken van verhalen en legenden. Zij verkennen en brengen nieuwe territoria in kaart door fysieke ervaringen op te doen bijvoorbeeld door trektochten te maken of te duiken. Ze reiken ontdekkingen aan in verschillende media zoals tekeningen, performances, installaties en video's. De kunstenaars hebben eerder samen geëxposeerd in groepstentoonstellingen waar de zee, in zowel metaforische als letterlijke zin, de rode draad vormen. De fysieke reis door de tijd, waar iedere stap naar een toekomstige doel wijst maar een vertrekpunt in het verleden heeft, is voor deze groep kunstenaars belangrijk. Het is een sterke aanmoediging om niet alleen een heldere blik te werpen op het "hier en nu", maar op het gehele begrip 'tijd'. De kunstenaars zullen nieuw en bestaand werk presenteren. Het publiek wordt in de gelegenheid gesteld om vanuit het perspectief van de kunstenaars zich in hun thematiek verdiepen.

Klara Hobza's (Berlijn) maakt in haar performances en artistieke testseries gebruik van apparatuur en strategieën die afkomstig zijn uit de zeevaart. Gebaseerd op uitgebreid onderzoek, zet zij zichzelf voor een bijna onmogelijke taak, gedurende dit proces wordt zij deskundige in het betreffende gebied. Haar veelomvattende kunstproject, Diving Through Europe, (Duiken door Europa), zal 25-30 jaar in beslag nemen. Klara Hobza's plan is om door Europa te zwemmen, beginnend bij de Noordzee via de Rijn naar de Main, en vervolgens door het Main-Donaukanaal, de Donau en verder door naar de Zwarte Zee. Zij zal haar voorbereidingen voor de onderneming presenteren en de werkelijke start van haar project bij Hoek van Holland laten zien in twee video's.
Dorota Lukianska's (Gothenburg), De drie-dimensionale collage/installatie Transitoriness (Vergankelijkheid) 2012, kan beschreven worden als een variatie op het vanitas genre; het visualiseert de verloren schoonheid van de natuur, van archiefdozen gevuld met gevonden voorwerpen afkomstig uit verschillende kustplaatsen tot foto's en een videoprojectie.
Stefan Meier (Zürich), trekt door landschappen met behulp van kaarten en een kompas. Zijn focus ligt op de verhouding tussen het getekende locatiesysteem van de kaart en zijn eigen gewaarwording van de omgeving. Zijn onderzoek wordt later, tijdens de wintermaanden, in het atelier getransformeerd tot een kunstwerk. In Quartair laat hij een behang zien dat gebaseerd is op een driehoek van 60 graden die gezamelijk uiteindelijk een rasterpatroon vormen die geinspireerd zijn op Arabische ornamenten. De patronen geven een impressie van het wateroppervlak van de Baltische Zee, waarop Stefan Meier een zeilreis van een maand maakte.
De foto- en filmseries van Cora Piantoni (München/Zürich) zijn gebaseerd op documentaire onderzoeken die het onderwerp 'zee' verbinden met individuele levens. In de video installatie Andersson, 2009, vertelt de zoon van een zeeman over zijn kindertijd die gekenmerkt is door vrouwen en een afwezige vader. De video maakt de discrepantie zichtbaar tussen het fictieve beeld van een zeeman, dat tot de dag van vandaag staat voor een avontuurlijk leven op zee, en de dagelijkse routine van de familieleden die thuis blijven. Haar installatie, A Box of Letters (Een Doos met Brieven) 2010/12, concentreert zich op de rol van zeemannen en hun families tijdens het dictatoriale regiem in Roemenië.
Stefan Wischnewski (München) vindt materialen voor zijn installaties in tweedehands-, of rommelwinkels. Deze voorwerpen transformeert hij in iets geheel anders. De nieuwe functie is afhankelijk van hun context. In het werk Grandmother's Lighthouse (Grootmoeder's Vuurtoren) 2005 transformeerde een gewoon nachtkastje en een staandelamp tot een vuurtoren. In Sindbad, 2012, roept de transformatie van canvas tassen in een grote hangmat, het beeld van een gescheurd zeil door de wind en de zoute zee getekend.

Deze expositie wordt mede mogelijk gemaakt met financiele steun van Stroom Den Haag.

 

Verwacht in 2013
Uitwisseling met the enriched breadartists uit Ottawa, Canada.
http://enrichedbreadartists.com/ebaquartairexchange.htm