Cooking the Universe

28 Oct – 19 Dec 2004

Stroom | De Taal van Beeld en Geluid

De presentatie ‘De Taal van Beeld en Geluid, Cooking the Universe’ van de Interfaculteit ArtScience (toen Beeld en Geluid) was de afsluiting van een vijftienjarige periode (1989-2004) waarin docenten en studenten een groot aantal onderzoeksprojecten realiseerden op de gebieden: licht en kleur, klank en ruimte, human interfaces en taal.

De tentoonstelling was geopend op de volgende data en tijden:

Donderdag 28.10. 17.00 uur Opening

Woensdag 03.11. 14.00 – 17.00 uur Open Studio
Donderdag 04.11. 16.00 – 19.00 uur Presentatie I

Woensdag 10.11. 14.00 – 17.00 uur Open Studio
Donderdag 11.11. 16.00 – 19.00 uur Presentatie II

Woensdag 17.11. 14.00 – 17.00 uur Open Studio

Donderdag 25.11. 16.00 – 19.00 uur Presentatie III

Woensdag 01.12. 14.00 – 17.00 uur Open Studio
Donderdag 02.12. 16.00 – 19.00 uur Presentatie IV

Woensdag 08.12. 14.00 – 17.00 uur Open Studio
Donderdag 09.12. 16.00 – 19.00 uur Presentatie V

Woensdag 15.12. 14.00 – 17.00 uur Open Studio
Zondag 19.12. 16.00 – 19.00 uur Slotmanifestatie

Stroom archief

My Backyard

i.s.m. de Vrije Academie Den Haag
17 sep – 3 okt 2004

Fotografie uit Japan en Nederland
Curatoren Paul Donker Duyvis, Jessy Rahman

Deelnemers: Phoebe Maas (NL), Hiroshi Ono (JP), Leo van der Kleij (NL), Elina Banno (JP), Paul Donker Duyvis (NL), Mayumi Nakazaki (JP), Barney de Krijger (NL) en Tasumi Orimoto (NL)

My Backyard onderzoekt de breekbare grens tussen de binnen en buitenwereld. Tussen de private en de publieke sfeer. In Nederland is de grens tussen de openbare en de huiselijke wereld niet rigide. De beide leefsferen gaan bijna ongemerkt in elkaar over. Befaamd in het buitenland is het veelal ontbreken van gordijnen of andere vormen van visuele afscheidingen aan de straatkant van de woningen. Hierdoor lijkt het of het huiselijke leven zich bijna in het openbaar afspeelt. Algemeen wordt aangenomen dat dit een specifieke Calvinistische erfenis is die er op neerkomt de schijn de vermijden iets te verbergen te hebben of de buurt reden tot roddel te geven.

In Japan is de grens tussen het private en de buitenwereld streng gescheiden. De binnenwereld is een zorgvuldig gekoesterde kleine kern, waar een buitenstaander niet zomaar toegang heeft. Toegelaten worden tot de kleine familiaire clan betekent onvoorwaardelijke toewijding, loyaliteit en trouw, begrip, acceptatie en vergeving van elkaars fouten. De Japanners noemen dit Uchi en Soto. Het begip Uchi is opgebouwd uit twee karakters: boven: het teken voor dak en onder voor: mens / persoon.

Uchi staat voor het kwetsbare, het binnenste in alle betekenissen. Het omvat vele begippen als: familie, warmte, vrouw, kind, het persoonlijke, het binnenste van het huis, het haardvuur, de schuilplaats, een plek van rust, veiligheid en vreugde. Het impliceert ook de achterkant (Backyard) de niet naar buitengekeerde facade.

Soto staat voor de buitenwereld, je groot houden, je best doen om zo goed mogelijk voor de dag te komen, altijd alert om om gezichtsverlies te voorkomen. Dit is de meer onpersoonlijke wereld. Een van de betekenissen van Soto is ongebonden, onpersoonlijk en Uchi het tegenovergestelde.

Het thema van de expositie In My Backyard is de intieme directe omgeving van de kunstenaar. Van de huiskamer tot de openbare ruimte aan de overkant van de straat . De kunstenaars maakten speciaal voor dit project nieuw werk. Aan de deelnemers is gevraagd een visie te geven op wellicht ogenschijnlijk niet spectaculaire, maar dierbare plekken: van de huiskamer, via de achterstraat, de wijk, tot aan de rafels van de stad, waar de bebouwde omgeving overgaat in een soort niemandsland, een soort einde van de bewoonde wereld, die nog vol zit met sporen van menselijke aanwezigheid en bedrijvigheid, utiliteitsbouw die geen esthetisch uitgangspunt heeft, de plekken waar de stad zich langzaam overgeeft aan de natuur. Plekken die iedereen zich uit zijn kindertijd herinnert: vergeten gebieden, waar de eerste verkenningen op velerlei gebied plaats vonden. Doel is zowel persoonlijke en sterke herinneringen aan gebeurtenissen in het leven van de kunstenaars in beeld te brengen als eigentijdse portretten van twee landen naast elkaar te zetten.

euRopEan UNION

i.s.m. Artoteek Den Haag

Kunstenaars uit Estland en Lithouwen
Vygantas Paukste, Jaan Toomik en Linas Jablonskis

a cooperation between Quartair and Artoteek Den Haag

15 August – 11 September 2004
opening Saturday 14 Aug, 6 pm at Quartair
the exhibition is open by Mrs Irena Usaite, Counselor of the Embassy of the Republic of Lithuania

symposium Sunday 15 Aug, 3 pm at Quartair
Jaan Toomik gives a lecture on his work and Linas Jablonskis performs ‘The Final Interview’. This is followed by a panel discussion with the participating artists, lead by Gerrit Willems, director of Centrum Beeldende Kunst Dordrecht.

25 August – 26 September 2004
Vygantas Paukste and Jaan Toomik at Artoteek, Den Haag

Finissage Sunday 26 September from 3 to 5 pm at Artoteek

Artoteek
Denneweg 14a, Den Haag

With thanks to Stroom Den Haag

Welcome

Kunst uit Finland
Heikki Rapo, Kristian Simolin en Jouni Kukansuu

Tekeningen V

Opening zaterdag 1 mei om 17:00uur
Open van 1 mei t/m 23 mei 2004
geopen don t/m zon van 13:00-17:00

Rachel Bacon, Manon Bovenkerk, Birgitta van Drie, José den Harog, Roeland Langendoen, Majel van der Meulen en Marc Werstermann

Koninklijke Toestanden

opening zaterdag 17 april 17:00
van 18 april t/m 25 april 2004

Eindexamenkandidaten van verschillende afdelingen

i.s.m. Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst

Binnenstebuiten

Stroom | Pietertje van Splunter

27 Feb – 28 Mar 2004

Pietertje van Splunter (1968, woont en werkt in Den Haag) speelt in haar werk met de grenzen van het schilderij en onderzoekt wat schilderen is of zou kunnen zijn. Zij is nieuwsgierig naar wat zich achter de façade van het platte vlak afspeelt, naar de onderbewuste geheime wereld die zich buiten ons gezichtsveld bevindt. In haar tentoonstelling in de Toussaintkade wordt een galerie binnenstebuiten gekeerd en zijn de schilderijen in afzonderlijke delen uiteen gevallen. De schilderijen blijven niet beperkt tot verf op linnen, maar worden een driedimensionaal beeld waar je ín kunt stappen en doorheen kunt lopen. Deze enscenering heeft geen definitieve vorm, het werk is nooit af en kan altijd geheel of gedeeltelijk anders worden opgesteld.

Binnenstebuiten. Foto: Rob Kollaard

Michael van Hoogenhuyze schreef in het informatieblad dat bij de presentatie was uitgebracht: ‘Het is een tentoonstelling van een schilder, maar men moet geen witte wanden met schilderijen verwachten. De houding van de schilder gebruikt Pietertje van Splunter om krachtdadig in te grijpen en de ruimte zo om te vormen dat de toeschouwer een avontuur van betekenisveranderingen kan meemaken.’

Het schilderen is voor Pietertje van Splunter altijd het uitgangspunt, zowel in zijn autonome vorm als toegepast in een bestaande situatie. Een goed voorbeeld van het laatste is het monumentale kunstwerk met felle kleuren en optische vertekeningen, dat zij in 2003 in opdracht van verzekeringsbedrijf Delta Lloyd heeft gemaakt voor het hoofdkantoor aan de Laakhaven in Den Haag.

foto: Rob Kollaard

Pietertje van Splunter studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag, tekenen en schilderen, en is geen onbekende in het Haagse kunstleven. Zij is actief als bestuurslid van het kunstenaarsinitiatief Quartair en maakt deel uit van een levendig internationaal netwerk van kunstenaarsinitiatieven.

Stroom archief