Author: Quartair

Over Vedra

19 Jan – 16 Feb 2003

André Kruysen is beeldhouwer. Hij bouwt architectonische structuren en wel op zo’n manier dat het binnenvallende daglicht daarmee een vorm krijgt. In de tentoonstellingsruimte van Stroom aan de Toussaintkade bouwde hij de installatie ‘Over Vedra’, die bestond uit twee monumentale beelden die beurtelings het licht geleiden en het duister omhullen.

André Kruysen (1967, woont en werkt in Den Haag) studeerde aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en aan de Rijksacademie in Amsterdam. Hij werkte als assistent-ontwerper mee aan verschillende projecten van het architectenbureau Metropolis III en werd in 1998 onderscheiden met de Charlotte van Pallandt-prijs. Sinds 2000 is hij als docent Fundamentele Vormstudie verbonden aan de Academie van Bouwkunst in Amsterdam.

Over Vedra
“Vedra is een rots in de Middellandse Zee en staat aan de basis van al mijn ruimtelijke ervaringen. Van mijn eerste tot mijn vijfentwintigste levensjaar bracht ik elke zomer in zijn omgeving door. Zijn enorme gestalte stond elke dag meedogenloos en onbewogen in mijn gezichtsveld als het ijkpunt van waaruit je voortdurend je positie bewust leek te zijn. Tijdens de boottocht er naar toe, zo’n anderhalve kilometer lang, verandert de rots van gestalte. Het beeld van Vedra: een brede rots met een hoge zijtoren, verandert langzaam in dat van een enorm eiland dat in de lengte is uitgerekt en waarvan het eind plots omhoog schiet als de staart van een vis. Aan de achterkant vormen de overhellende wanden koven waar het altijd donker is. Op andere plekken kan je aanmeren en de vierhonderd meter hoge top beklimmen van waaraf je heel west Ibiza onder je ziet liggen. Aan de westkant kan je het eiland ‘in’, door een nauwe spleet in de rots. Je komt dan in een grot terecht die ook vanuit een tunnel onder water is te bereiken. Het daglicht kaatst indirect zowel van boven uit de spleten in de rots als van onder uit het water op de wanden om je heen. De magie die daar heerst heb ik op geen enkele andere plek op aarde ooit teruggevonden. Nog steeds lijk ik al mijn ruimtelijke belevingen te toetsen aan wat ik op, in en om deze rots heb ervaren. Eigenlijk gaan al mijn beelden over Vedra. Deze tentoonstelling draag ik op aan mijn broer en zussen.”

Ter gelegenheid van de tentoonstelling verscheen een informatieblad met een essay van Philip Peters.

Stroom archief

24 Haagse schilderijen 1947-2000

18 Oct – 19 Nov ’02

In opdracht van Stroom heeft de kunsthistoricus Philip Peters een boek samengesteld over de na-oorlogse schilderkunst in Den Haag. In ‘Een anatomische droom: 24 Haagse schilderijen 1947-2000’ heeft de schrijver een zeer persoonlijke keuze gemaakt van 24 schilderijen die hij stuk voor stuk in een analyserend essay behandelt. Het is een bijzondere en beschouwende manier van schrijven, waarbij de kunstwerken zelf centraal worden gesteld en de nadruk op het emotioneel ervaren van een schilderij wordt gelegd. Het boek is vormgegeven door de Haagse ontwerpster Caroline de Lint. Op donderdag 17 oktober 2002 om 17 uur vond in de tentoonstellingsruimte van Stroom aan de Toussaintkade 55 de feestelijke presentatie plaats.

De tentoonstelling in de Toussaintkade 55 toonde de 24 schilderijen die in het boek worden besproken. Het betreffen werken van de hand van Philip Akkerman, Ori Ben-Zeëv, Bill Bogaarts, Bonies, Richard Brouwer, Rein Drayer, Thaddeus van Eysden, Diederik Gerlach, Willem Goedegebuure, Christie van der Haak, Elsa Hartjesveld, Willem Hussem, Rob Knijn, Piet Ouborg, Urs Pfannenmüller, Tomas Rajlich, Jan Roëde, Martin Rous, Machiel van Soest, Komang Suaka, Elizabeth de Vaal, Gerard Verdijk, Mark de Weijer en Marcel Zalme.

Het boek maakt deel uit van vier publicaties over de naoorlogse kunst in Den Haag van 1945 tot heden, die op initiatief van Stroom verschijnen in het kader van de Haagse Stadscollectie. Eerder werden ‘Studio Scarabee: de boodschap van het beeld’ (een documentaire publicatie over de baanbrekende theatergroep Studio Scarabee en de oprichter Adri Boon) en ‘Ha, daar gaat er een van mij!’ (een encyclopedisch overzicht van de grafische vormgeving in Den Haag door Jan Middendorp) gepubliceerd. Voor het eind van dit jaar staat het laatste boek in de serie gepland: ‘BOEQ: de geschiedenis van het maandblad TIQ (1966-1968) en wat daarna kwam’ door Albert Wulffers.

Stroom archief

Memorabilia

08 Mar – 06 Apr 2002

‘Memorabilia’. De moeite waard om herinnerd te worden. Christie van der Haak liet in deze tentoonstelling naast enkele nieuwe schilderijen en keramieken schalen ook ouder werk zien, afkomstig uit verschillende series en voor het merendeel niet eerder getoond. Deze schilderijen zijn zelf ‘memorabilia’ voor de kunstenaar. De meest recente werken hebben als serie ook de titel ‘Memorabilia’: ze zijn het en tegelijkertijd gaan ze erover.

Van het begin af aan heeft het werk van Christie van der Haak een sterk decoratieve inslag gehad. Het begrip decoratie wordt nog wel eens verkeerd ingeschat. In onze cultuur wordt het meestal gezien als ‘ornament’: als iets dat iets anders versiert maar zelf niets is. In een iconoclastische cultuur als de Islamitische, waar afbeelding verboden is, is decoratie altijd een inhoudelijke waarde geweest. In de schilderijen en keramieken schalen van Christie van der Haak worden decoratieve patronen gebruikt om – elkaar vaak tegensprekende – ruimtes te creëren waarin figuratie wel een bepalende rol speelt maar altijd in relatie tot de abstractie van de duizelingwekkende patronen. Steeds is er sprake van conflict en oplossing, van paradox en congruentie: het oog vindt in deze schilderijen geen rustpunt en steeds als het denkt een vaste structuur en opbouw te hebben gevonden wordt die weer onderuitgehaald door een andere passage in het schilderij. Voorgrond en achtergrond wisselen stuivertje binnen één beeldvlak, de ruimte is onduidelijk. Daardoor gaan deze schilderijen (onder meer) over de positie van de ordenende hand, die van de kunstenaar, in een tijd waarin iedere ordening aanvechtbaar lijkt. (Tekst: Philip Peters)

Stroom archief

Stemmingen

25 Jan ’02 – 23 Feb ’02

Beeldhouwer Gert Germeraad laat zich in zijn portret-, karakter- en figuurstudies inspireren door het werk van andere kunstenaars (van Egon Schiele tot Philip Akkerman), waaraan hij een eigen interpretatie geeft. In zijn tentoonstelling in de Toussaintkade stonden portretten centraal, die voor een deel tot stand zijn gekomen tijdens een werkperiode bij het Europees Keramisch Werkcentrum in Den Bosch.

Stroom archief