Category: 1998

58 voorstellen uit het atelier

23 Oct 1998 – 30 Jan 1999

In vier tweewekelijkse presentaties lieten 58 Haagse kunstenaars zien hoe ze de subsidie hebben aangewend, die ze in de periode 1996/1997 kregen toegekend. Daarvoor deden ze voorstellen voor inhoudelijk onderzoek en materiaalonderzoek, voor werk- en studiereizen in het buitenland of voor de uitvoering van een project. Voor het merendeel zijn het nog geen kant en klare werken. Het gaat om de signalering van de stand van zaken, waarop de kunstenaars ieder afzonderlijk een toelichting hebben gegeven.

Deelnemers aan de 1e presentatie van 23 oktober t/m 7 november waren:
Mark van Bilderbeek, video
Manon Bovenkerk, tekeningen
Martijn Fernandez Cordoba, diaprojectie
Els de Groot, fotografie
Marijke Heine, schilderijen
Saskia Jetten, grafiek
Eddy Marwel Said, tekeningen
Sanny Overbeeke, schilderijen
Joke van Stuyvenberg, diaprojectie
Simone ten Bosch, ruimtelijk werk
Paul Wiegerinck, video

Deelnemers aan de 2e presentatie van 13 november t/m 28 november waren:
Henriette Dingemans, fotografie
Jos van der Geer, tekeningen
Marijke Gémessy, beeld
Biek Krijgsman, schilderijen
Willem Marijs, beeld
Elvire Minekus, beeld
Janine Neuteboom, grafiek
Paragon, beeld
Zeger Reyers, installatie
Rob Severijnen, fotografie
Mariska Streefland, beeld
Ilse Versluys/Stefanie Scholte, installatie

Deelnemers aan de 3e presentatie van 4 december t/m 19 december waren:
Aris de Bakker
Justin Bennett
Robine Clignett
Luciano Diacone
Heinia Eizenberg
José den Hartog
Gerard Holthuis
Marjorie Jacobs
Wilma Marijnissen
Sytske Osorio Lobato-de Jong
Marisa Polin
Jessy Rahman
Maarten Schepers
Marian Schoenmakers
Emiel van Straalen
Topp & Dubio (Frits Dijcks/Sander de Haas)
Paul Walboom

Deelnemers aan de 4e presentatie van 15 t/m 30 januari 1999 waren:
Channa Boon
Nico Bunnik
Rienke Enghardt
Willem Goedegebuure
Theo ten Have
Jacqueline Heerema
Ronald Koop,
Barney de Krijger
Sabrina Lindemann
Alex van Mechelen
Natascha van Nooijen Kooij
Jeronimus van Pelt
Christien Rijnsdorp
Hester Scheurwater
Pietertje van Splunter
Aline Thomassen

Stroom archief

Witte vlag – Rode vlag, symbolen van aggressie

Ceci n’est pas une exposition

“Onno Dirker heeft een tentoonstelling gemaakt, maar wat wordt er nu eigenlijk tentoongesteld? Wat zijn de kunstwerken die gepresenteerd worden en die de aandacht zouden moeten vragen? Zijn het de stierekoppen aan de muur? Wellicht de rozenlogo’s die de wanden vullen of is het misschien het fris opgemetselde vertrek in het midden van de ruimte?

Geen van de ingrediënten geeft uitsluitsel over de samenstelling van het geheel. Het geheel is een constellatie van tekens met de logica van een labyrint. Een labyrint waarin de Minotaurus weliswaar is gedood, maar waarvan de uitgang vooralsnog verborgen blijft. Want talloos veel vragen worden ons gesteld en ieder antwoord is slechts een poging om het spoor niet helemaal bijster te raken.

Waarnaar verwijzen de rozen op de muren (of zijn het soms toch gebalde vuisten)? Zijn het tekens van smart of liefde? Schoonheid of pijn? Zijn het rozen zonder doornen als tekens van onschuld of symboliseren zij in hun bloedkleur de marteldood? Mogelijk vormen de rozen hier een huldeblijk aan de geofferde stieren; het mytische dier dat altijd zoveel angst en ontzag heeft ingeboezemd en dat daarom zowel vereerd als gedood moest worden.

Maar waarschijnlijk wil ik al teveel verklaren en raak ik met ieder woord verder van het beeld verwijderd. De enige uitweg ligt in het dwalen zelf. In de continue gedachtengang over dat wat ik zie en dat wat ik verwacht. Dat wat ik (her)ken en dat wat tegelijk nieuw is. Zoals ik flarden van een gesprek opvang zonder dat ik de conversatie volg, zo krijg ik een gefragmenteerd beeld van een tentoonstelling die misschien wel helemaal geen tentoonstelling wil zijn.” (Tekst: Leo Delfgauw)

Stroom archief